Diverse paleontologen hebben, via een paleontologische adressenlijst, een e-mail bericht ontvangen van het Royal Saskatchewan Museum in Regina (Canada) met het verzoek om de waarde te schatten van een coproliet van Tyrannosaurus rex. Coprolieten zijn de versteende uitwerpselen van dieren. Ze zijn niet bijzonder zeldzaam, en ook van coprolieten van dinosauriërs zijn grote aantallen bekend; ze zijn zelfs via Internet te koop (kleintjes vanaf ca. 10 dollar).
DE COPROLIET VAN TYRANNOSAURUS REX
In het geval waarin het museum in Saskatchewan tal van deskundigen inschakelde, gaat het uiteraard om een uitzonderlijk exemplaar. Het exemplaar weegt ongeveer 7 kg, en is daarmee duidelijk de grootste in zijn soort. Het werd in 1995 gevonden in de directe omgeving van Saskatchewan. Het is niet de bedoeling van het museum om deze uitzonderlijke coproliet te verkopen. De interesse in de mogelijke prijs was het resultaat van de wens om het exemplaar te verzekeren. Omdat deze coproliet uniek is, kon er echter nauwelijks een te verzekeren bedrag voor worden vastgesteld. Volgens de curator van de afdeling aardwetenschappen van het museum, Harold Bryant, is het dan gebruikelijk om experts om een waardeoordeel te vragen.
Wetenschappers kunnen daarover echter heel andere opvattingen hebben dan handelaren. Michael Sicak, eigenaar van Treasures of the Earth Ltd. (Schatten van de Aarde bv) in het Amerikaanse plaatsje Hollsopple, heeft al gemeld dat hij denkt de coproliet wel voor minstens 15.000 dollar te kunnen verkopen; vanwege het unieke karakter is hij daar echter ook niet helemaal zeker van. Volgens Mark Goodman, een vertebraten-paleontoloog die verbonden is aan het paleontologisch museum van de Universteit van California in Berkeley, is de coproliet wetenschappelijk gezien van onschatbare waarde, maar hij is de eerste om toe te geven dat dat weer heel iets anders is dan een handels- of verzekeringwaarde.
Het maakt Jurassic Park nog interessanter: wie een dinosauriër in zijn achtertuin zou hebben rondlopen en hem goed te eten zou geven, zou bijna letterlijk over een 'ezeltje-schijt-geld' beschikken.
Referenties:- Anonymus, 2004. Dibo dilimma. In: Holden, C. (red.): random samples. Science 304, p. 1106.
|
