NGV-Geonieuws 26 artikel 236

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


1 Augustus 2002, jaargang 4 nr. 14 artikel 236

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 26! Op de huidige pagina is alleen artikel 236 te lezen.

<< Vorig artikel: 235 | Volgend artikel: 237 >>

236 Door broeikaseffect neemt daglengte (iets) toe
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over (Paleo)Klimaat !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

Onderzoekers van het Koninklijk Observatorium en van de Katholieke Universiteit in Leuven hebben met behulp van computermodellen berekeningen uitgevoerd om het effect te bepalen dat de stijgende koolzuurgasconcentratie in de atmosfeer heeft op de lengte van de dag. Ze gingen daarbij uit van een jaarlijkse stijging van de hoeveelheid koolzuurgas met 1%, waardoor die in 70 jaar zal zijn verdubbeld.

Door de stijging van de concentratie van koolzuurgas in de atmosfeer, neemt de temperatuur geleidelijk toe (broeikaseffect). Dat heeft weer gevolgen voor de stromingen in de atmosfeer en in de oceaan. Die stromingen zorgen er, samen met de getijden, voor dat de aarde niet als een massieve bol om zijn as draait; ze hebben invloed op het zogeheten hoekmoment, dat bepaalt hoe snel de aarde om haar as draait. Veranderende lucht- en oceaanstromingen zorgen daarom, net als de getijden ervoor dat de aarde niet altijd met precies dezelfde snelheid draait.

De snelheid waarmee de aarde om haar as draait, bepaalt de lengte van de dag. Met moderne apparatuur is die te meten met een nauwkeurigheid van ongeveer 10 microseconden (een honderdduizendste deel van een seconde). De schommelingen in de daglengte zijn aanzienlijk geringer, en dus niet direct te meten.

Niettemin kan op basis van computermodellen berekend worden wat de invloed van de door opwarming veranderende circulatiepatronen is op de lengte van de dag. De onderzoekers komen tot de conclusie dat de daglengte hierdoor jaarlijks gemiddeld zal toenemen met een tijd in de orde van grootte van 1,1 microseconde (mogelijk, volgens een van de 14 gebruikte modellen, zelfs 4,4 microseconde). Dat lijkt niet veel, en het is ook niet direct meetbaar, maar de onderzoekers verwachten dat het op iets langere termijn wel degelijk meetbaar zal zijn. Aan het eind van deze eeuw zal een dag volgens hen gemiddeld 0,00011 seconde langer duren dan nu, en dat is wel goed meetbaar.

Referenties:
  • Viron, O. de, Dehant, V., Goosse, H. & Crucifix, M., 2002. Effect of global warming on the length-of-day. Geophysical Research Letters 29, 10.1029/2001GL013672, 4 pp.


Copyright NGV 1999-2014
webmaster@geologischevereniging.nl